Bemoediging

Lotgenoten!

 

Lotgenoten, liever niet gehad natuurlijk

Maar toch blij dat ze er zijn

Zoveel begrip, zoveel herkenning

Hetzelfde verdriet, dezelfde pijn.

 

Een rots in de branding op elk moment

Als het even niet meer gaat

Een lief woord, een luisterend oor

Of iemand die even met me praat

 

Het niet steeds weer uit te hoeven leggen

Wat je dagelijks weer voelt

Geen ongevraagd advies of medelijden

Hoe goed dat soms ook is bedoeld

 

Nee, alleen een blik of enkel woord

En de ander weet precies wat ik bedoel

Dat is de steun die mij erdoor helpt

Geloof me, het scheelt een heleboel …

 

 

Verdriet.

 

Onderschat nooit

Een ander zijn verdriet

Want hoe het voelt

Dat weet je niet.

 

Pijn kent vele gezichten

Ieder ervaart het

Op zijn eigen manier

De een zondert zich af

Een ander zet het op papier

Soms uit het zich in boosheid

Of wordt het heimelijk

Achter een masker verborgen

Laat het maar niet merken

Iedereen zijn eigen zorgen

 

Onderschat nooit

Een ander zijn verdriet

Er zit altijd meer

Dan de buitenwereld ziet!

 

 

Nooit alleen maar …

 

Misschien zitten er wel zegeningen in de regendruppels,

Komt er genezing door de tranen heen.

Misschien wil God ons wel leren,

Door de beproevingen van het leven:

We zijn nooit, nee nooit alleen.

God belooft  geen leven zonder pijn,

Nooit alleen  maar zon of regen,

Nooit alleen maar geluk zonder tegenslag!

God belooft kracht voor onderweg!

 

 

God alleen weet …

God alleen weet van jouw verdriet.

Hij ziet je tranen en je pijn.

Hij wil, al voel je het nu niet,

toch altijd heel dicht bij zijn.

 

Alleen God kent al jouw vragen,

al je waaroms, Hij weet ervan.

Hij wil je helpen om te dragen,

daar waar een mens niet helpen kan!

 

 

Gebed.

Vader,

U weet dat mijn leven

nooit meer hetzelfde zal zijn.

U kent mijn verdriet

de pijn van mijn gemis.

Ik dank U

dat U altijd aandacht hebt

voor mijn gebroken hart!

Bij U is geen sluitingstermijn voor mijn klacht.

Daarom stort ik bij U mijn hart uit.

Wilt U mij troosten.

Amen.

.

TOCH NIET ALLEEN.

.

Zo’n diep verdriet: die lege stoel.
O God,U weet wat ik gevoel.
Ik kan zo haast niet verder.
Mijn steun is weg: een groot gemis.
Wie kan vertolken wat dat is?
Ontferm u,trouwe Herder.

Mijn kind,ik weet uw pijn en smart.
Ik wil u drukken aan Mijn hart,
uw tranen wil ik drogen.
Hoe moeilijk vaak de weg ook zij,
verlaat u toch geheel op Mij.
Steun op Mijn alvermogen.

Dan kunt u voort en hebt u kracht,
want wie het al van Mij verwacht,
kan moedig voorwaarts treden
Heere, hier ben ik met mijn last .
Ik schuil bij U: houdt Gij mij vast
en leid mijn zwakke schreden!

M.A. Groeneweg-Reuver

 

 

 

.